Todo o que fai Cairos, agrupado polo que precisas

Un ERP que se acende por partes

A diferenza entre un programa que se usa e un que se abandona no segundo mes adoita estar aquí: en cantas pantallas ves o primeiro día. Un autónomo que factura vinte veces ao ano non ten por que cruzarse cos lotes de caducidade nin co libro de actas.

Por iso en Cairos os módulos acéndense e apáganse desde a propia aplicación, e o menú lateral só amosa o que tes activo. Ao darte de alta márcanse os que encaixan coa túa actividade, e desde aí engades ou quitas cando queiras. Facturas, contactos e VeriFactu non se poden apagar, porque sen eles non hai programa.

Algúns módulos arrastran outros porque o dato o esixe, non por capricho: as subvencións precisan os gastos para poderse xustificar, e un club deportivo precisa o libro de socios. Cando acendes un, o ERP acende o que fai falta e dicho.

O que Cairos aínda non fai

Esta lista é tan importante coma a de arriba, e está aquí para que a leas antes de contratar e non despois. Contrastouse co código o 12 de setembro de 2026, e é máis curta que hai uns meses xustamente porque se revisou.

Os tres módulos que non están abertos:

• Calcular a nómina. As nóminas apúntanse co seu asento, o seu pagamento e as súas retencións no 111 e no 190, e o recibo da xestoría anéxase; o que non fai Cairos é calculala a partir do convenio e das bases de cotización nin emitir o recibo de salarios. As vacacións e ausencias tampouco están: a ficha do empregado garda os seus datos, non o seu calendario.
• Encher o gasto só. Desde o plan Cuarzo lese o documento —PDF, foto do móbil ou escaneo— e propóñense os datos, pero confírmaos unha persoa.

E estas pezas soltas, dentro de módulos que si funcionan:

• Automatizacións á túa medida. Os avisos que xa existen —vencementos, stock baixo, caducidades, renovación de contratos— veñen postos; o que non hai é un construtor de regras propias.
• Cobro en liña. O portal amosa a factura ao cliente, pero non hai pasarela de pagamento.
• Envío do correo desde os nosos servidores. A mensaxe prepárase co seu PDF e queda na bandexa de saída, ou ábrese no teu programa de correo: falta conectar o provedor de envío.
• Conexión automática co banco. Está construída e vai por PSD2, sen que pase por aquí ningún contrasinal bancario, pero aínda non está activada no servidor. O extracto súbese a man, en Norma 43, unha vez ao mes.
• Asinar o Facturae. O XML de Facturae 3.2.2 xérase cos códigos DIR3 comprobados; a sinatura XAdES que esixe FACe faise fóra.
• TicketBAI. Cairos non emite a factura da norma foral vasca. En Álava, Bizkaia e Gipuzkoa non se aplica VeriFactu senón TicketBAI, e iso hoxe non o cubrimos.
• Remesas SEPA de facturas de cliente. Os cargos funcionan para cotas de socios e doazóns, e as transferencias para pagar a provedores; domiciliar unha factura de cliente, aínda non.
• Documentos en alemán, francés ou italiano. A factura sae en castelán, catalán, galego, éuscaro ou inglés. Noutra moeda, si sae.
• Desconto global sobre o total da factura. Por liña, si.
• Consolidación entre sociedades. Cada empresa lévase por separado, aínda que estean na mesma conta e se cambie dunha a outra sen pechar sesión.
• Presentar os modelos ante a AEAT. Calcúlanse e detállase cada casa; asinar e enviar faise na sede, co teu certificado.

Ata hai pouco, esta lista dicía que tampouco existían o importador, os códigos de barras, as tarifas por cliente, os prezos de provedor, a aprobación de gastos, a API, as tendas en liña, a multidivisa, a fabricación con escandallos nin o control horario. As dez levaban meses funcionando, e anunciar como pendente algo que xa está é tan pouco fiable coma o contrario: a quen o cre, faille descartar o programa. Por iso agora esta páxina leva data.