Cinco negocios e o seu percorrido polo programa

Un autónomo que factura a empresas

Como é e que lle doe. Traballa só e factura a dez ou doce empresas. Cada factura leva unha retención do 15 % que lle desconta o cliente, e non sempre sabe se lle pagaron a neta ou a bruta. A final de trimestre xunta os gastos de tres carpetas e unha foto do móbil. E desde 2027 terá que emitir cun programa que cumpra VeriFactu, cousa que o seu modelo de Word non fai.

O percorrido. Dá de alta os seus clientes coa retención por defecto e monta a serie F26-0001. Cada factura sae coa súa base, o seu IVE, a súa retención e o seu total a cobrar, e o rexistro de VeriFactu xérase só. Os gastos entran co seu documento anexo, salvo o ordenador novo: iso non é gasto, é inmobilizado e amortízase.

Que se leva. O 303 calculado casa a casa e os libros rexistro listos para a asesoría. Como máis do 70 % dos seus ingresos levan retención, o 130 non o presenta: o programa dillo en vez de deixarlle a dúbida.

O que segue facendo el. Presentar, que iso é cousa súa, e perseguir os que non pagan, aínda que agora saiba cantos días leva vencida cada factura. Máis, en Cairos para autónomos.

Un taller mecánico con almacén

Como é e que lle doe. Sociedade limitada, tres mecánicos e recepción, con almacén detrás e consumibles no foxo. O orzamento faise a man no mostrador e despois ninguén sabe se se aprobou. A fin de ano o inventario non cadra, porque as pezas saen do almacén sen se apuntaren. E a marxe que cre ter non é a que ten.

O percorrido. Dá de alta o catálogo de recambios coa súa referencia e o seu custo, e monta dous almacéns. Cada reparación comeza por un orzamento que se converte en factura sen reescribir as liñas, e ao facturar o stock descóntase só. As compras entran por pedido a provedor: o que non chega queda pendente en vez de desaparecer.

Que se leva. Aviso cando algo baixa do mínimo, traspasos e reconto. A marxe sae do custo completo da peza, e no Imposto sobre Sociedades as existencias saen dos movementos, non dunha estimación.

O que segue facendo el. Non hai lector de códigos de barras nin TPV. O sector, en talleres mecánicos; o módulo, en inventario.

Unha asociación con cotas e subvencións

Como é e que lle doe. Douscentos corenta socios, cota trimestral de 30 €, dúas subvencións e un tesoureiro voluntario cunha folla herdada. Cada trimestre hai que preparar os recibos e levalos ao banco, e as devolucións apúntanse a man en vermello. Na asemblea alguén pregunta cantos socios hai e a resposta depende de que lapela se mire.

O percorrido. O libro de socios móntase con altas, baixas e datas: o número correlativo non se reutiliza e as baixas datanse en vez de borrarse, porque o histórico forma parte do libro que esixe a lei. As cotas non son facturas: están exentas de IVE, e emitilas como factura descadraría o 303 e o 390. Cada trimestre sae o ficheiro SEPA para o banco.

Que se leva. Devolucións que deixan a cota outra vez pendente. Donativos co seu certificado e o modelo 182. E as subvencións, co concedido, o cobrado por tramos e o que queda por xustificar.

O que segue facendo el. Presentar no rexistro de asociacións o que toque, e decidir que actividades son exentas cando a asociación factura algo a quen non é socio. Enteiro, en asociacións.

Unha cooperativa de traballo asociado

Como é e que lle doe. Sete socias traballadoras. Cada unha achegou capital ao entrar, e a unha que se deu de baixa hai que liquidarlle a súa parte. Facturan coma calquera empresa, pero o excedente non se reparte a gusto da asemblea: hai dotacións obrigatorias ao fondo de reserva e ao de educación, con porcentaxes que dependen da lei de cooperativas que lle aplique. Ningún programa de facturación normal sabe disto.

O percorrido. A facturación é a de sempre: clientes, series, VeriFactu, IVE trimestral. O que cambia é o peche. O capital social lévase por socia, coas súas achegas e os seus movementos, e a aplicación do excedente calcula as dotacións coas porcentaxes da lei marcada, deixa o retorno por repartir e garda o acordo.

Que se leva. Un cadro de capital por socia que cadra coa contabilidade, e o Imposto sobre Sociedades preparado sobre unha contabilidade que xa distinguía resultado cooperativo de extracooperativo.

O que segue facendo ela. Escoller que lei lle aplica e con que porcentaxes —iso non o adiviña un programa— e levar o libro de actas. O módulo, en cooperativas.

Un club deportivo con bar

Como é e que lle doe. Fútbol base: trescentos xogadores con cota mensual, un bar que abre as fins de semana, dous patrocinadores e entradas nos partidos. Catro actividades con tratamentos distintos de IVE, e mesturalas é o que converte unha inspección nun desgusto. O patrocinio non é un donativo por moito que lle chamen así, e ninguén na xunta sabe se toca presentar o Imposto sobre Sociedades.

O percorrido. As cotas van como recibos de socio, exentas, e cóbranse por remesa SEPA. O bar é actividade económica co seu IVE e a súa marxe, co consumo descontando existencias. O patrocinio factúrase con IVE. E as entradas van polo seu lado, co seu tipo.

Que se leva. Un 303 que só recolle o suxeito, e o que pide a memoria dunha entidade sen ánimo de lucro: órgano de goberno, libro de actas e voluntariado co seu seguro.

O que segue facendo el. Decidir coa súa asesoría se lle aplica o réxime fiscal especial da Lei 49/2002 e se lle toca declarar. O detalle, en clubs deportivos.