Control horario obrigatorio: que di a lei en España (2026)

Publicado o 10 de xuño de 2026

Se tes empregados, o control horario é obrigatorio en España. Non é unha recomendación nin depende do tamaño da túa empresa: é lei desde 2019. Nesta guía explicámosche en linguaxe clara que esixe a norma, como cumprila sen volverte tolo con papeis e que te xogas se non o fas.

Que di a lei exactamente?

A obriga nace do Real decreto-lei 8/2019, do 8 de marzo, que engadiu o apartado 9 ao artigo 34 do Estatuto dos Traballadores. Desde o 12 de maio de 2019, toda empresa debe «garantizar el registro diario de jornada, que deberá incluir el horario concreto de inicio y finalización de la jornada de trabajo de cada persona trabajadora, sin perjuicio de la flexibilidad horaria». Esa é a redacción literal, e segue vixente hoxe sen cambios.

O obxectivo da norma é dobre: controlar as horas extra e protexer os dereitos dos traballadores fronte a xornadas non remuneradas. Detrás está a sentenza do Tribunal de Xustiza da UE do 14 de maio de 2019 (asunto C-55/18), que lles esixiu aos Estados un sistema de rexistro «objetivo, fiable y accesible».

O rexistro debe reflectir a xornada real de cada traballador, día a día, e conservarse durante catro anos.

Hai un terceiro requisito que case ninguén conta e que a Inspección si comproba: o artigo 34.9 di que o rexistro se organiza e se documenta «mediante negociación colectiva o acuerdo de empresa o, en su defecto, decisión del empresario previa consulta con los representantes legales de los trabajadores». Se o teu convenio non di nada e non hai representación legal na empresa, decides ti; pero se a hai, hai que consultala antes de implantar o sistema.

A quen obriga o control horario?

A todas as empresas con persoas contratadas por conta allea, sexa cal sexa o seu tamaño ou sector. Non hai un mínimo de empregados: se tes unha soa persoa contratada, xa estás obrigado a rexistrar a súa xornada. A Guía sobre el registro de jornada do Ministerio de Traballo dío sen matices: aplícase «a la totalidad de trabajadores, al margen de su categoría o grupo profesional, a todos los sectores de actividad y a todas las empresas», incluídos comerciais, traballadores móbiles e quen traballa a distancia.

• Si están obrigados: contratos a tempo completo e parcial, fixos e temporais, en calquera sector (hostalaría, comercio, talleres, oficinas…). E tamén os mandos intermedios e cargos de confianza, aínda que teñan pactada libre dispoñibilidade horaria: iso non os exime do rexistro.
• Fóra da obriga: o persoal de alta dirección do artigo 2.1.a) do Estatuto —que é unha relación laboral especial, non «calquera xefe»— e quen non é traballador por conta allea: autónomos e socios traballadores de cooperativas (vémolo no artigo sobre autónomos).
• Con réxime propio de rexistro: o persoal a tempo parcial, que xa tiña a súa propia obriga no artigo 12.4.c) do Estatuto, e os traballadores con xornadas especiais do Real decreto 1561/1995 —transporte por estrada, mariña mercante e servizos ferroviarios transfronteirizos—, que levan os seus propios rexistros.
• Cesión e subcontratas: cunha ETT, quen rexistra é a empresa usuaria, porque é quen dirixe e controla a actividade. Nunha subcontrata do artigo 42, a obriga é da contratista, aínda que poida acordar usar o sistema de fichaxe da principal.

Que tes que rexistrar exactamente

A lei pide o esencial, pero faino ben:

• Hora de entrada e de saída de cada traballador, cada día. Iso é o único que o artigo 34.9 esixe por escrito.
• Moi recomendables, as pausas: sen elas presúmese que todo o tempo entre o inicio e o fin rexistrados é traballo efectivo, e iso pode volverse na túa contra.
• O rexistro debe ser fiable, inmodificable e non manipulable a posteriori, nin pola empresa nin polo traballador. Non o di o artigo, concrétao a Guía do Ministerio de Traballo.
• Debe estar a disposición dos traballadores, dos seus representantes legais e da Inspección de Traballo. «A disposición» significa que estea no centro de traballo ou sexa accesible desde el de forma inmediata. Non obriga a entregar copia a cada traballador: iso só se esixe para as horas extra e para o tempo parcial.

E convén non confundir dúas cousas distintas: rexistro de xornada non é control de presenza. A norma obrígate a saber cando comeza e cando acaba a xornada de cada persoa, non a saber onde está nin que fai durante ela. Todo o que vaia máis alá —localización, cámaras, acceso a dispositivos— ten os seus propios límites no artigo 20 bis do Estatuto e na Lei Orgánica 3/2018 de protección de datos.

Como cumprir sen afogarte en papeis

A lei non obriga a un método concreto, e isto convén dicilo claro porque circula moito o contrario: a fichaxe dixital non é obrigatoria hoxe. A Guía do Ministerio de Traballo di que «será válido cualquier sistema o medio, en soporte papel o telemático», sempre que proporcione información fiable, inmodificable e non manipulable a posteriori. Estas son as opcións, de máis fráxil a máis sólida:

Papel e Excel: legais, pero fráxiles

Unha folla de sinaturas ou un Excel cumpren a lei se de verdade se cobren día a día e quedan a resgardo de cambios posteriores. O problema non é a súa legalidade, é a súa proba: son fáciles de completar a posteriori, pérdense e dan moito traballo. Nunha inspección, un rexistro que calquera pode reescribir vale pouco.

Software de control horario: o máis cómodo

Unha app de control horario rexistra cada fichaxe con marca de hora, gárdaa os 4 anos e permíteche exportar o informe en segundos. Non é o que a lei esixe, pero é o que máis fácil fai demostrar que a cumpres.

Un aviso antes de seguir: se o sistema que escollas usa xeolocalización, cámaras ou datos biométricos (pegada, cara), entras no terreo da protección de datos e hai regras propias. A pegada e o recoñecemento facial para fichar son, segundo a Axencia Española de Protección de Datos, o caso máis problemático de todos: contámolo na guía de métodos de fichaxe.

Que pasa se non levas o control horario

Non rexistrar a xornada é unha infracción grave do artigo 7.5 do texto refundido da Lei sobre Infraccións e Sancións na Orde Social (Real decreto lexislativo 5/2000), que desde 2019 menciona expresamente o «registro de jornada». A multa, segundo o artigo 40.1.b) desa mesma lei, vai de 751 € a 7.500 € nos seus tres graos. Eses importes son os que fixou a Lei 10/2021 e están en vigor desde o 1 de outubro de 2021: se les cifras de 626 € a 6.250 €, son de antes desa reforma.

O importe non se multiplica por cada traballador: é unha infracción, non unha por persoa. O que si fai o número de persoas afectadas é empurrar a sanción a un grao máis alto, porque é un dos criterios de graduación do artigo 39.2 da LISOS, xunto coa intencionalidade, a cifra de negocio e a reincidencia. E se tes varios centros de traballo, a Inspección pode levantar acta por cada un.

Desenvolvémolo a fondo, con tramos e exemplos, na nosa guía sobre multas por non fichar.