n8n: HTTP Request para chamar e Code para verificar

A credencial, que se monta unha vez

n8n non ten nodo de Cairos, e non fai falta: o nodo HTTP Request chama a calquera API. O que si convén montar ben desde o principio é a credencial, para non repetir a clave en cada nodo nin deixala escrita no fluxo.

Créase unha credencial de tipo Header Auth con estes dous valores:

Name:  Authorization
Value: Bearer cai_live_TU_CLAVE

A partir de aí, cada nodo HTTP Request usa esa credencial e non volve saber nada da clave. Cando a rotes, cámbiase nun sitio.

Chamar a Cairos

Un nodo HTTP Request por operación. O que hai que cubrir é sempre o mesmo:

E activa o reintento do propio nodo só se puxeches a chave de idempotencia. Un reintento dun POST sen chave é a forma máis rápida de acabar con dúas facturas.

O corpo, en modo JSON, coas expresións de n8n para tomar os datos do nodo anterior:

{
  "contacto_id": "{{ $json.id }}",
  "serie": "WEB",
  "fecha_emision": "{{ $now.format('yyyy-MM-dd') }}",
  "lineas": [
    {
      "descripcion": "{{ $('Pedido').item.json.titulo }}",
      "cantidad": 1,
      "precio": 180.00,
      "tipo_iva": 21
    }
  ]
}

Os nomes van tal cal: fecha_emision, descripcion e tipo_iva. Un campo que non existe non se ignora, devolve 422 e noméao en error.detalles.campos, así que ese é o primeiro sitio onde mirar cando o nodo se pon vermello.

Recibir sucesos de Cairos, que é onde n8n brilla

Aquí é onde n8n gaña ás alternativas sen código: ten un nodo de código onde se pode comprobar a sinatura dun webhook, que é o único que non é negociable ao abrir un extremo público.

A montaxe son tres nodos:

const crypto = require("crypto");

const secreto = $env.CAIROS_SECRETO;
const entrada = $input.first().json;

// El cuerpo CRUDO, tal y como llegó. Si aquí usas el JSON ya
// convertido, la firma no cuadrará nunca y perderás una tarde.
const crudo = entrada.rawBody || entrada.body;
// La cabecera se llama "x-cairos-firma", en minuscula.
const cabecera = entrada.headers["x-cairos-firma"] || "";

const partes = Object.fromEntries(
  cabecera.split(",").map((t) => t.trim().split("="))
);

const ahora = Math.floor(Date.now() / 1000);
if (!partes.t || Math.abs(ahora - Number(partes.t)) > 300) {
  throw new Error("Suceso caducado o sin marca de tiempo");
}

const esperada = crypto
  .createHmac("sha256", secreto)
  .update(partes.t + "." + crudo)
  .digest("hex");

if (esperada !== partes.v1) {
  throw new Error("Firma no valida");
}

return [{ json: JSON.parse(crudo) }];

Como se calcula esa sinatura e por que a marca de tempo vai dentro está en webhooks. E o enderezo que che dá o nodo Webhook é o que se rexistra con POST /webhooks.

Percorrer listas longas

Para ler todas as facturas dun ano non vale unha soa chamada: a API paxina con cursor. E aquí n8n ponno fácil, porque siguiente xa é a URL enteira da páxina que segue, cos teus filtros dentro: non hai que recompoñer ningunha consulta.

• Pide con ?limite=200&orden=antiguo, que é a orde que non se move mentres percorres.
• Colle siguiente da resposta e úsao como URL tal cal. Non é o id do último elemento nin un cursor que haxa que pegar a man en ?desde=: é o enderezo completo.
• Para cando siguiente veña a null, non cando datos veña baleiro.

Na paxinación do propio nodo HTTP Request iso configúrase co modo de «seguinte URL» e a expresión {{ $response.body.siguiente }}, e a condición de parada é que ese campo sexa nulo.

O detalle da paxinación, co bucle escrito en JavaScript e en PHP, está en erros e paxinación.